cyclic defrost may 2005 Lux Nigra full-lengths are issued so rarely the mere appearance of a new one feels like an event, and Karl Marx Stadt's 1997-2004 doesn't disappoint in that regard. It's not entirely brand new material, however, as it combines two vinyl releases, the previously released 1997-2001 and the new 2001-2004, issued in tandem with the full-length. How, incidentally, did the Karl Marx Stadt come about? When tracks were selected for a compilation intended to feature artists from Chemnitz (which went by the name Karl-Marx-Stadt from 1953 to 1990), it turned out that [almost] all of the pieces chosen were by the same artist: Christian Gierden, also known as one-half of The Society Suckers (credited with producing "psychedelic pogo trash music"). Having decided to retain the moniker, Gierden transplants the Suckers' love of manic breakbeats into his solo work with hyper junglisms forming the new album's unifying thread.
Naturally it features a generous helping of extreme breakcore - the hammering breaks and screaming wails in "Optime Prior," the roaring caterwaul of "Six Red Dead," and the apocalyptic meltdown "Ode to the Fate of Mankind" clearly attest to that - but Gierden wisely deviates from a one-dimensional onslaught with synthetic orchestral flavourings ("011000"), fulminating techno ("Nowhere at Home"), and even mutant surf music rumble in "Geht das zusammen oder getrennt." A brief episode of chilled respite surfaces in the glistening melodies and typewriter clicking beats of "Nsk1.shareoom" (previously heard on the Lux Nigra All Stars comp), and Gierden even adds a choir and orchestra to the insanely cranked breaks in "7,000,000,000", with string stabs recalling Hermann's Psycho.
What distinguishes the album is that, while rooted in breakcore, it transcends the genre via Gierden's enriched arrangements and imaginative structures. For example, "Vgamz" already works well enough as a stampeding broil of slamming breaks and ear-splitting noise, but he wisely enhances it with floating layers of glistening melodies. Similarly, a dark and stately march of chiming keys introduces the classically-tinged "Moonie Moonstone" before clattering rhythm patterns take over. Only the cartoonish Beck-Sheryl Crow hoedown "All I Wanna Do" disappoints as its novelty appeal quickly fades, making it pale in comparison to the ambitious pieces preceding it. It's a brief coda, though, and does little to spoil the arresting impression this album otherwise makes. ----Ronald Schepper
gaz-eta march 2005 W czasach podzialu Niemiec na komunistyczne NRD i kapitalistyczne RFN pod nazwa Karl Marx Stadt funkcjonowalo miasto Chemnitz. Stamtad wlasnie pochodzi Christian Gierden, producent, znany przede wszystkim z dzialalnosci z Sebastianem Sellrichem w breakcore'owym duecie Society Suckers. Po przeniesieniu sie do Berlina, artysta nawiazal kontakt z szefem wytwórni Lux Nigra - Peterem Gebertem - a ten, zafascynowany jego solowymi dokonaniami, postanowil je opublikowac nakladem swej firmy. Pierwszy mini-album z nagraniami Gierdena, firmowanymi szyldem Karl Marx Stadt, ukazal sie w 2001 r., a drugi - w marcu 2005 r. Material z obu winylowych krazków zbiera w jedna calosc kompakt zatytulowany "1997 - 2004".
Siedem nagran niemieckiego producenta z okresu 1997 - 2001 skupia sie na eksperymentowaniu z najciezszymi odmianami wspólczesnej elektroniki. Gierden lubuje sie w polamanych rytmach i szalonych tempach. Stad w "Test Object" jungle'owy podklad miesza sie z autechre'owska elektronika, w "Vgamz" - breakbitowa bombardierka z IDM-owymi pasazami i psychotycznymi klimatami spod znaku wczesnego Aphex Twina, a w "nsk2.sqids" - hiphopowe rytmy z klawesynowymi wstawkami w stylu Arovane i zaczerpnietymi z gier wideo japonskimi nawijkami. Trafiamy tu równiez na ciezkie techno w tresorowym stylu ("Nowhere At Home"), brutalny gabba-czad ("Optime Prior") oraz metaliczny industrial - w ambientowej ("011000") i breakbeatowej ("Theorie Und Praxis") wersji.
Szesc nagran Gierdena z lat 2001 - 2004 laczy siarczysta rytmike z nieco innymi elementami - przede wszystkim z muzyka wspólczesna (orkiestrowe partie na drill and bassowej nawalance w apokaliptycznym "7.000.000.000" i chóralnym "Ode To The Fate Of Mankind") i rockowa (gitarowe brzmienia na breakbeatowych polamancach w "Six Red Dead" i "Geht Das Zusammen Oder Getrennt"). Mamy tu równiez, podobnie jak w pierwszej czesci, modne dzis polaczenie IDM i hip hopu ("nsk1.shareoom"). Calosc wienczy utwór "All I Wanna Do" - zwariowany miks przebojów Becka i Sheryl Crow w rytmie breakcore'owej polki!
Duzo w tej muzyce halasu i mroku, ale nie tylko - jest tu równiez miejsce na dzika energie, surowa prostote i wisielczy humor. Przypomina to troche zupelnie inna brzmieniowo, ale podobna w klimacie twórczosc Rammsteina. Nic dziwnego - zarówno Christian Gierden, jak Till Lindemann wychowali sie w komunistycznym enerdówku. ----Pawel Gzyl
de:bug # 91, april 2005 Gleich zwei KMS releases finden sich hier: zuerst die vor einigen Jahren bereits erschienene Compilation Karl Marx Stadt, die im Nachhinein dann doch einem einzigen Musiker zugesprochen werden musste, und die neulich ebenso bei Lux Nigra veröffentlichte 6-Track-EP. Musikalisch geht's über mehr oder minder straighten Techno und funkigsten Elektro zu bestialischem Breakcore, wobei die neueren Tracks allesamt ausgeklügelter und elaborierter knüppeln als die Frühwerke. Mit Ausnahme einiger Gurken (Moony Moonstone und nsk1.shareoom) kommen alle Stücke ziemlich kompakt und fordernd. Was allerdings fehlt, ist der rote Faden, die visionären Ideen, die sich über diese Gesamtschau ausbreiten und dabei den extremen Willen zur ureigenen Musik hervorheben. Daher leider eher Standard, aber gehobener natürlich.. 3-4/5----Erik Benndorf
tasty, april 2005 '1997-2004' combines two vinyl releases, one first released in 2001 entitled '1997-2001' and a second one released simultaneously with this cd entitled '2001-2004'. The compilation, on the Lux Nigra label, covers a multitude of sounds, styles and influences. From 'vgamz' which is reminiscent of both Autechre and Plaid, to '011000' (great track name) which smacks of Aphex Twin, to 'nowhere at home', an average techno track, to 'nsk2. sqids' which really reminded me of Missy Elliot's 'Get Ur Freak On' with added computer game samples. You might be forgiven for thinking that you're not going to hear anything new here, and you might be right.
There are some worthwhile moments on this compilation: 'optime prior' starts with a vocal sample that had me thinking 'Bollywood' and had me checking initially to see if the cd was skipping. Halfway through, this disjointedness makes way for a more typically electro break, which is actually pretty cool. Unfortunately, the track is ruined for me by the emergence of a full-on gabba finale after four and a half minutes. 'nsk1. shareoom' is really quite gorgeous, and surprised me a lot in the middle of all the noise. Warm, thoughtful and restrained, it's everything the rest of this compilation is not.
Unfortunately it's all downhill from here on, culminating in 'all I wanna do', which is just truly fucking awful. Sampling Beck's 'Loser' and Sheryl Crow's 'all I wanna do' (funnily enough), its frenetic beats and chipmunk vocals had me itching to turn it off. I presume it's meant to be funny: I don't get the joke. ----Frazer Shelton
black # 39, april 2005 KARL MARX STADT ist entgegen dem Namen keine reine Nostalgieveranstaltung. Nur ein kleines bisschen vielleicht. Sie vereint die vor vier Jahren aufgelegte Scheibe alter Stücke mit welchen, die seitdem entstanden sind. Neben einer gewissen Kontinuität im jugendlichen Beat-Gebolze fällt aber eigentlich etwas ganz anderes auf: der Hang zu romantisch-epischer Melodik, die unter den Pressluftrhythmen schimmern. Früher mehr verdeckt mit Gabba, Breakbeat und Techno, heute in aller Öffentlichkeit in den Rhythmuslöchern des Breakcore. Fast schon orchestral. Und IDM-beschichtet auch noch. Ist eben viel drin in so einem Prä-Chemnitz-Track. Und vor allem nicht so tunnelblickig in einem Stil. Da gibt es spinett-artiges, Verzerrung, eine Country-Folk-Polka-Ibiza-Techno-Breakcore-Schote im Sampledunst von BECKs "I'm a Loser, Baby" und mein all-time favorite "Optime Prior", was sich um einen asiatischen Popsong gewickelt hat, der unter blechernen Schlieren plötzlich Wucht entwickelt. Der Bolz-Klassiker "Theorie und Praxis" darf auch nicht fehlen. Was man CHRISTIAN GIERDEN aber vor allem zugute halten muss, ist es sich dem Schnelligkeits- und Härtedogma entzogen zu haben, und stattdessen die sicher erratischer gewordenen Beats mit filmischer Atmosphäre, dem Mut zur Ambient-Ballade, zu konterkarieren. Es ist einfach nur schön im Sog der Beats auch entschleunigte Nischen zu entdecken. Ein Primat, das viele Breakcore-Jünger beim Headbangen zu vergessen scheinen. Da herrschen dann ja auch ganz schöne Fliehkräfte im Schädel. Kann so ein kompositorischer Kniff auch gern mal verlustig gehen. Herr GIERDEN dagegen hat seine Sachen noch alle zusammen. Richtig gut zusammen. ----T (TM)
rifraf # ?, april 2005 Christian Gierden is één helft van het breakcoregezelschap Society Suckers. De Archives-serie van het Lux Nigra-label releast nu Gierdens eerste twee vinylreleases op cd, de lp's '1997-2001' en '2001-2004'. Geen breakcore op deze schijven, wel stevig opgepompte, metalige elektro-breakbeat, donkere undergroundtechno, Warp-achtige elektronicagrooves en noisy industriële technocollages. Gierdens latere werk is opvallend intimistischer en geheimzinniger, wat deze verzameling tracks meteen een mooie dynamiek biedt. ----svs
storing online, may 2005 Karl Marx Stadt is het electro-project van de Duitser Christian Gierden. De naam van de band refereert aan lang vervlogen tijden toen de stad Chemnitz nog de naam droeg van deze grondlegger van het communisme. Een gedateerde naam dus, die in ieder geval wel de muzikale lading dekt. Want 1997-2004 is een overzicht van wat er vroeger misschien wel toe deed, maar vandaag de dag vooral erg gedateerd aandoet.
Het album is een bundeling van eerder uitgebracht werk van Gierden, aangevuld met een aantal nieuwe composities. De oude nummers zijn eentonig, vlak en voorspelbaar. Het lukte Gierden niet om zijn muziek af en toe een verrassende wending te geven. De nieuwere nummers zijn iets spannender. Gierden laat zich hier inspireren door videogames, Beck en polka. Toch beklijft ook bij het beluisteren van deze nummers het gevoel dat we dit allemaal al eens eerder hebben gehoord, en beter.
1997-2004 is een overbodige cd omdat het electro trash genre zich razendsnel heeft verder ontwikkeld en de songs van Gierden hun relevantie hebben verloren. Wat deze plaat vooral aantoont is dat de meeste elektronische muziek niet voor de eeuwigheid wordt gemaakt. Bovendien bewijst het dat het uitbrengen van overzichtsalbums voor techno-artiesten vaak een zinloze bezigheid is. ----Jeroen Bos
cut-up magazine # 13, may 2005 Op 1997-2004 vindt u, lieve lezers en lezeressen, de samenvoeging van twee eerder uitgebrachte 12 inches. De vinyl versies van 1997-2001 en 2001-2004 zijn nu ook draaibaar op uw digitale speler welke de nullen en enen op de u allemaal welbekende schijfjes van carbon door middel van lasertechniek om weet te toveren tot muziek. Het initiële plan was onder de naam Karl Marx Stadt compilaties uit te brengen van nummers van verschillende muzikanten uit de (Oost)duitse stad Chemnitz. Vanwaar de naam Karl Marx Stadt? Welnu, de naam Chemnitz werd in 1953 door het toen heersende communistische regime geschrapt, een ode aan de grondlegger van het communisme moest de stad zijn! De nieuwe naam werd kracht bijgezet met een grote buste van Karl Marx zelf. In 1990, het jaar na de val van het IJzeren Gordijn, werd de oude naam Chemnitz weer in ere hersteld.
Spreekt uit de naam van deze muzikale paraplu dan soms heimwee, oud verlangen, naar het communistische tijdperk? Naar het onderdrukte Oostduitsland, onder streng bewind, misschien naar het verzet hiertegen? Of is het eerder een naam beladen met cynisme en scepsis ten opzichte van deze periode? Een ode, aan wat? Of een kwade herinnering? Vragen, vragen, de antwoorden weet ik niet.
Wel een weet is dat Karl Marx Stadt een soloproject blijkt. Alle nummers op dit album op één na zijn gemaakt door Christian Gierden, de helft van het duo Society Suckers dat furore maakt in het breakcorecircuit met gefokte psychedelische pogo trash -slash- breakcore. Natuurlijk zijn sporen van het snelle en overweldigende break- en samplegebeuk van de Society Suckers op dit album van Christian terug te vinden. Echter, met meer subtiliteit. Daar waar de breaks van de Suckers compleet manisch zijn of worden, lijkt Christian solo meer muzikale nuance en minder pokdalige warsheid aan te brengen. Relatief gezien dan, naar alle waarschijnlijkheid wordt u leek gillend gek van deze hyperjungle. 'Optime Prior' en 'Ode to the fate of mankind' zijn echt wel snoeiharde break-en sample knallers. Incluis bombastische en zelfs mooie melodielijnen.
Maar dit album biedt u gewoon meer dan breaks. Het biedt u, weliswaar pril, onderzoek naar stoere electroritmes en bijbehorende geluiden, het biedt u de nostalgie van oude, muzikaal sterke, computergames. Bij 'Geht das zusammen oder getrennt' moet ik zelf direct aan de geweldige soundtracks van de game Turrican denken. Het biedt u zelfs een uitstapje naar een ruwe technotrack, welke mijns ziens achterwege had kunnen blijven. 'Nowhere at home' is een saai stampend technonummer zonder subtiliteit, gebouwd op een repeterend vinylnoisegeluid, een cliché kik en een uitgekauwd technogeluid. Het geeft mij de indruk slechts te zijn toegevoegd om het spectrum vanwaar en waarheen breakcore zich allemaal kan begeven, waar het raakvlakken mee heeft, te complementeren. Jammer, het nummer zelf voegt niets aan muzikale spanning toe.
Al met al, 1997-2004 geeft u een breed overzicht van verschillende muzikale stijlen gesitueerd in een overstuurde breakcorescene. Waar Christian Gierden goed in is, blijft voor mij toch de hyperjungle en de gebroken gabbacybercore. Dit voert, gelukkig, de boventoon op dit album. Waardoor ik em eigenlijk op vinyl zou willen hebben om de hardste èn mooiste nummers over een goed gevulde dansvloer heen te storten. Het laatste nummer 'All I wanna do' zou ik zeker niet draaien, de grap van een verneuking van Beck's Looser en Sheryl Crow's 'All i wanna do' ontgaat mij volledig.
Antwoord gevonden op de vraag "waarom Karl Marx Stadt"? Nope. Niet gevonden. Christian Gierden woont inmiddels zelf in Berlijn. ----Erik Hollanders
groove #94, mai/juni 2005 Stefan Gierden [?] ist Teil der Breakcore-Fanatics Society Suckers und der Mann hinter der neuen Lux Nigra. Gestartet als Projekt verschiedener Chemnitzer vereint "Karl Marx Stadt" nun zwar ausschließlich Gierdens Tracks, rockt deswegen aber nicht weniger die Membranen mit wüstesten Breakcore-Beats. Zwischen Uptempo-D&B-Eskapaden und übersteuertem Rave-Pathos beweist Gierden mit überraschenden Breaks und kleinen Zitaten immer mal wieder Sinn für Humor und wird so vor allem Fans von Alec Empire, Atari Teenage Riot oder den ungestümeren Squarepusher-Tracks erfreuen. Eine parallel erscheinende CD vereint das Ganze dann mit der Vorgänger-EP "1997-2001" unter dem sinnigen Namen "1997-2004". ----SD
copyright by the respective sources.